Samochód użyczony do testu przez słupskiego dilera Kii, Grzegorza Goebela, miał standardową, trzyosobową, krótką kabinę (w ofercie jest też K2500 z trzyosobową kabiną przedłużoną i tzw. kabiną podwójną, sześcioosobową). Wóz wyposażony był w zabudowę izotermiczną, wyprodukowaną w Zakładzie Nadwozi Samochodowych Alutech w Dębnicy Kaszubskiej.

Kia K2500 wygląda zgrabnie. Efektownie prezentuje się zwłaszcza kabina, której wygląd zmieniono w połowie ub. roku, tuż po zaprzestaniu montażu K2500 w Polsce.

Dostęp do izotermicznej ładowni zapewniają symetryczne drzwi tylne oraz drzwi boczne (z prawej strony). Otwór załadunkowy z tyłu ma taką samą wysokość i szerokość - 1.800 mm, a z boku - 1.720 mm wysokości i 820 mm szerokości. Próg załadunku znajduje się na niewielkiej wysokości 725 mm od ziemi, co jest zasługą m.in. zastosowania kół tylnych mniejszego rozmiaru niż przednie. Pozytywny obraz pojazdu burzą topornie pracujące zamki drzwi zabudowy. Do ich odryglowania trzeba użyć sporej siły. Brakuje blokad zabezpieczających drzwi przed samoczynnym zamknięciem lub otwarciem, np. gdy Kia jest przechylona.

Wsiadanie i wysiadanie z kabiny jest niewygodne ze względu na mocno wysunięte ku przodowi pojazdu schodki. To zresztą wada wielu dostawczaków z szoferką nad osią. W trzyosobowej kabinie wygodną pozycję mogą zająć kierowca i pasażer siedzący przy drzwiach. Środkowe miejsce, ze względu na ograniczoną przestrzeń dla pasażera, można traktować jako awaryjne. Gdy Kią jeździmy w pojedynkę lub we dwójkę, po złożeniu środkowego oparcia uzyskujemy praktyczny stolik z wgłębieniami na napoje i dwupoziomową półeczką na dokumenty. Estetyczna deska rozdzielcza jest uporządkowana, a kolumnę kierownicy można regulować w poziomie. Kierowcy tego dystrybucyjnego pojazdu brakuje jednak klimatyzacji. W Polsce nie można dostać jej nawet za dopłatą. Wykończenie wnętrza jest na niezłym poziomie, choć dominuje twardy plastik.

Udoskonalone zawieszenie, wyposażone jest teraz w amortyzatory gazowe. Na podkreślenie zasługuje poprawiona stabilność pojazdu podczas jazdy po łukach. Wóz jest zwrotny, łatwo manewruje się nim na miejskich uliczkach.

Silnik Kii pracuje cicho i jest elastyczny - chętnie przyspiesza niezależnie od aktualnej prędkości obrotowej, rzadko zmuszając kierowcę do redukcji biegu. To dobrze również dlatego, że przełączaniu biegów towarzyszy spory hałas... Średnie zużycie paliwa w teście było większe, niż podaje producent - o ok. 1,2 l na 100 km.

Dobrze zestrojone zawieszenie. Skutecznie wyciszona, wygodna kabina. Wydajne wspomaganie kierownicy. Zwrotność (średnica zawracania 9,9 m). Niska cena zakupu.

Ubogie wyposażenie. Brak możliwości doposażenia pojazdu w klimatyzację, ABS, poduszki powietrzne czy elektrycznie sterowane szyby i lusterka. Utrudniony dostęp do kabiny. Niedopracowane zamki drzwi zabudowy izotermicznej.