Transport, spedycja i logistyka odpowiadają dziś za około 6 proc. polskiego PKB i zatrudniają ponad 900 tys. osób. Mimo rosnących wynagrodzeń i rekordowych stawek netto, branża TSL wciąż mierzy się z deficytem kierowców, wysoką rotacją i narastającą presją demograficzną. Najnowszy „Raport o zarobkach kierowców zawodowych” Truckerslife Foundation pokazuje, że pieniądze przestają być wystarczającym argumentem, a przyszłość sektora coraz częściej zależy od jakości organizacji pracy i realnego wsparcia technologicznego.
Zarobki powyżej średniej, satysfakcja poniżej oczekiwań
Z danych raportu wynika, że w 2025 roku średnie wynagrodzenie kierowców zawodowych osiągnęło poziom 8 838 zł netto, a mediana sięgnęła 9 000 zł netto, co oznacza wzrost o ponad 12 proc. w porównaniu z 2023 rokiem. Kierowcy należą dziś do bardzo dobrze wynagradzanych grup zawodowych w Polsce, zwłaszcza na tle innych sektorów gospodarki.
Jednocześnie aż ponad 60 proc. badanych deklaruje niezadowolenie ze swoich zarobków. Ten pozorny paradoks pokazuje, że sama wysokość wynagrodzenia nie rekompensuje realiów pracy w trasie, długiej rozłąki z rodziną i obciążeń psychofizycznych. Raport jednoznacznie wskazuje, że dopiero przy poziomie 12–14 tys. zł netto pojawia się przewaga odpowiedzi pozytywnych dotyczących satysfakcji z wynagrodzenia. Co istotne, nawet w najwyższych przedziałach płacowych niezadowolenie nie znika całkowicie, co potwierdza, że problem ma charakter systemowy, a nie wyłącznie finansowy.
„Wyniki raportu pokazują bardzo wyraźnie, że rynek pracy w transporcie wszedł w nową fazę. Wynagrodzenia przestały być jedynym i wystarczającym argumentem w walce o pracownika. Kierowcy coraz częściej oczekują stabilności, przejrzystości zasad i narzędzi, które realnie ułatwiają im codzienną pracę. To ważny sygnał dla całej branży, że dalsze podnoszenie stawek bez zmian organizacyjnych nie rozwiąże problemu niedoboru kadr.” – mówi Anna Biekionis, Country Manager DKV Mobility
TSL na tle innych sektorów: silny gospodarczo, kruchy społecznie
Branża TSL, generująca około 6 proc. PKB, pozostaje jednym z filarów polskiej gospodarki, porównywalnym skalą do kluczowych sektorów przemysłu. Jednocześnie, w przeciwieństwie do nowoczesnych usług biznesowych czy przemysłu motoryzacyjnego, opiera się w ogromnym stopniu na pracy fizycznej i mobilnej. Zatrudnia trzykrotnie więcej osób niż sektor motoryzacyjny i niemal dwukrotnie więcej niż centra usług biznesowych. To sprawia, że wszelkie napięcia na rynku pracy uderzają w TSL szybciej i mocniej.
