W połowie ubiegłej dekady Avię, tak jak lubelskie FSC, przejął koreański koncern Deawoo. Fabrykę dokapitalizowano, pojawiły się nowe modele. Ale kiedy po paru latach Daewoo popadło w tarapaty, skończył się okres prosperity, a Avia - podobnie jak fabryka z Lublina - stanęła na krawędzi bankructwa. Z opresji wybawił ją hinduski koncern Ashok Leyland, który od niecałych dwóch lat jest właścicielem Avii.

Obecnie ofertę firmy stanowią samochody ciężarowe z generacji D-Line, która zadebiutowała w 2000 roku. W momencie startu były to lekkie pojazdy D60 (DMC 5.990 kg), D75 (7.490 kg), D80 (7990 kg) i D90 (9.000 kg). Przed dwoma laty Avia rozpoczęła produkcję cięższego modelu D100 (9.990 kg), do którego dołączył D110 (10.990 kg), a niedawno D120 (11.990 kg). Ten ostatni jest obecnie oczkiem w głowie firmy, bo jego masa całkowita pozwala na poruszanie się po niemieckich autostradach bez uiszczania myta. Z tego też względu jest to główny produkt eksportowy Avii. Samochód ten stał się też jednym z głównych pojazdów wybieranych przez czeskich wytwórców zabudów. Avia D120 jest dostępna w pięciu rozstawach osi (3.400, 3.900, 4.500, 5.100, 5.600 mm) i z trzema typami kabin do wyboru: pojedynczą, podwójną brygadówką i sypialną.

Tegoroczną nowością w modelu D120 są silnik Euro 5 (technologia SCR) oraz pneumatyczne zawieszenie. Czterocylindrowa jednostka napędowa o pojemności 4,5 litra pochodzi z firmy Cummins. Motor generuje moc 185 KM, zaś maksymalny moment obrotowy wynosi 700 Nm w zakresie od 1.200 do 1.700 obr./min. Z kolei pneumatyczne zawieszenie oparte jest na podzespołach firm Hendrickson i Wabco. Integralnym elementem tego zawieszenia jest system ECAS regulujący aktualną sztywność miechów powietrznych oraz regulujący wysokość tylnej części pojazdu.

Ponadto pojawiła się wersja z napędem 4x4. Ten typ dostępny jest tylko ze sztywnym zawieszeniem tylnej osi i z dwiema, do wyboru, długościami rozstawu osi: 3.400 lub 3.900 mm.

Na tegorocznej wystawie Autotec na stoisku Avii zgromadzono nie tylko samochody produkowane w fabryce, ale również sporo pojazdów zabudowanych przez wytwórców nadwozi specjalizowanych, głównie zamiatarek i pojazdów asenizacyjnych.

Jednym z ciekawszych pojazdów była zamiatarka uliczna TSU austriackiej firmy Trilety. Maszyna standardowo ma prawostronny agregat do zasysania zanieczyszczeń (z systemem zraszania wodą) oraz regulowaną szczotkę walcową. TSU jest wyposażona w zbiornik o pojemności 5,5 m3 wykonany u podstawy z blachy aluminiowej, co zabezpiecza przed korozją także ramę pojazdu. Zbiornik jest uchylny, co zapewnia jego szybkie opróżnianie.

Uwagę zwracał również pojazd do udrażniania kanalizacji czeskiej firmy Fabok. Maszyna wyposażona w stalowy zbiornik o pojemności 6 m3 potrafi udrażniać i myć wodą pod wysokim ciśnieniem kanały o średnicy do 1.000 mm. Jednocześnie odsysa nieczystości do zbiornika. Ponadto może usuwać osady z wpustów ulicznych.